Gaan we nu voor die 2-2-3 regeling of lijkt die week – week – regeling beter?

Dé regeling voor de kinderen die verwikkeld zijn in een echtscheiding is één van dé belangrijkste te bespreken punten tussen ouders. Het geeft als bemiddelaar ook meteen een beeld hoe ouders in de scheiding staan of waar ze staan in het verwerkingsproces.

De blik naar binnen

Als bemiddelaar zou ik ouders graag bevragen of het hen lukt om naar zichzelf te kijken in welke fase van verwerking of met welk gevoel ze juist zitten. Waarom? Omdat eigenlijk elke regeling kan werken, elke regeling heeft uiteraard zijn voor- en nadelen, maar het belangrijkste blijft: hoe dragen jullie als ouders deze regeling uit naar jullie kinderen?

De impact van jouw emoties op de kinderen

Ik neem jullie mee in een voorbeeld: Je bent net gescheiden en je hebt deze beslissing zelf niet genomen. Je kiest er dus niet voor om je kinderen niet meer elke dag te zien. Je gaat door een heel traject / aantal gesprekken en uiteindelijk wordt het een week – week – regeling al dan niet vrijwillig.

Op de wisseldag stromen je tranen over je wangen of neem je afscheid met die krop in je keel, je kinderen krijgen dit mee. Ze zien het verdriet of ze hebben enorme voelsprieten en voelen dat je hier niet oké mee bent. De kinderen huilen plots ook, of komen met boodschappen als: ik wil niet wisselen, ik wil niet naar de andere ouder, een week is te lang, ik ga jou heel hard missen, ...

De 'waarheid' van het kind

Maar daarom is dat niet altijd de ‘echte’ boodschap. Ik zet dit echt tussen aanhalingstekens omdat ik niet graag spreek over ‘echt’, ‘de waarheid’. Kinderen in echtscheiding maken een eigen waarheid met de informatie die voor handen is of met wat ze zelf zien en horen in de echtscheiding.

Wanneer kinderen op dat moment bijvoorbeeld hun hart kunnen luchten bij een neutrale derde komt vaak een heel ander verhaal boven: ze vinden het verdriet van de ene ouder zo erg en vragen zich bijvoorbeeld af wanneer ze geen week meer zouden gaan, zou die ouder dan minder verdriet hebben?

Start bij jezelf

Het is als ouder dus steeds van belang om goed naar jezelf te kunnen kijken, waarom speelt dit thema voor jou en niet persé voor de kinderen. Geen enkele regeling kan op en top werken voor de kinderen als kinderen niet van beide ouders kunnen voelen dat het oké is om te wisselen, dat het oké is om zoveel dagen bij de andere ouder te zijn, dat jij OK bent wanneer je kinderen bij de andere ouder zijn, ...

Probeer te starten bij jezelf: wat zijn mijn noden hierin, vanwaar komen deze noden, wat heb ik nodig om deze aan te passen in het belang van de kinderen, waarom zijn deze noden wel oké,... Wanneer een kind kan voelen dat het gedragen is door beide ouders kunnen jullie elke regeling toepassen.

Vooruitblik

Uiteraard zijn hier uitzonderingen op en zoals eerder aangehaald heeft elke regeling zijn voor- en nadelen. Hier kom ik graag op terug in een volgende blog.